Eerste bericht vanuit Curaçao
Hallo allemaal,
Let op: Dit verhaal is belachelijk lang, dus hopelijk heb je even de tijd…
Hier een eerste bericht vanuit Curaçao. Vanavond hebben we een soort dongel gekregen om te internetten. Het werkt nog niet geweldig, het is niet mogelijk om het internet te splitten naar alle laptops. En draadloos internet is niet mogelijk. Nu moeten we dus even het internet delen, maar hopelijk is het mogelijk om binnenkort tegelijk online te zijn, zodat iedereen met het thuisfront kan skypen zonder dat het voor hen nachtwerk moet worden.
Hier gaat alles goed, maar het is erg vreemd om zo ver weg van huis te zijn. Op dit moment heb ik het idee dat ik al heel lang weg ben, maar bij de gedachte dat ik hier pas drie dagen zit, lijkt de tijd die nog komen gaat gigantisch lang.
Ik begin op dit moment een beetje te wennen, maar het is nog erg lastig om te beseffen dat ik de komende vijf maanden niet thuis zal zijn en niemand ‘echt’ zal zien en spreken. We zitten zo’n 7000 kilometer van elkaar af en dat is nogal wat als je zoveel waarde hecht aan thuis. Dit zorgt er ook vaak voor dat ik mij niet zo goed voel, ik word er zo nu en dan best een beetje verdrietig van, al gaat dat binnen een paar tellen weer over. Soms komt de gedachte naar voren dat dit echt een waanzinnig plan is geweest, waarom moest ik nou zo moeilijk doen en een stage regelen zo ver weg van huis.
Maar ik denk en hoop dat het een kwestie van tijd is en dat ik snel zal wennen aan alles. Iedereen hier zegt, dat we over een tijdje niet meer anders willen. Maar ik denk dat Apeldoorn toch echt mijn eigen thuishaven blijft. Misschien moet ik hier gewoon niet teveel over nadenken, er zijn slechts drie dagen voorbij…
In deze drie dagen is er al wel veel gebeurt, we hebben nog niet eens gezwommen in het zwembad en de zee hebben we ook nog niet gezien, behalve vanuit het vliegtuig. Eigenlijk een kwalijke zaak, dus ik hoop dit morgen wel te doen.
Zaterdag kwamen we met een kleine vertraging aan in Curaçao. In het vliegtuig moesten we een formulier invullen met vragen over de reden van onze komst naar Curaçao. Dat begon al met het invullen van het aantal nachten. Hiervoor waren twee hokjes. Terwijl wij toch echt 146 nachten in Curaçao zullen verblijven. Even spannend of ze daar iets over zouden zeggen, maar dat viel reuze mee. Na een erg lange wachttijd kregen wij zonder vragen een stempel van Curaçao in ons paspoort gedrukt. De koffers zagen wij al direct aan komen rollen, dus dat ging voorspoedig. Daarna moesten we nog in een rij staan voor de douane. Dat duurde nogal lang en toen wij aan de beurt waren mochten we gewoon doorlopen…. Kwart over vier stonden we pas buiten, warm! Conny heeft ons toen opgehaald en naar haar huis gebracht, daar stond Rob, onze autoverhuurder. Met een mooi rood mazda’tje 323f. Vanuit daar zijn wij achter Conny aangereden naar ons huis.
En ons huis is erg mooi! Het is heerlijk ruim, het zwembad en de tuin zijn prachtig. Er is een mooie grote ‘porch’, dat is een overdekte veranda. Wel met allemaal tralies, maar toch geeft het geen gevangenis gevoel. We kunnen lekker in de schaduw en in de wind zitten, we verbranden dus niet (maar we worden ook niet bruin…).
Alles is precies zoals op de eerder vertoonde foto’s. Alleen de slaapkamer wijkt af, ik en Marjolijn hebben beide een andere. Maar dat geeft niet, de kamers zijn prima. Het is alleen even wennen dat Marjolijn door mijn kamer moet lopen om in de hare te komen, en ik moet door haar kamer om naar de badkamer te gaan. Dat is natuurlijk niet zo praktisch als ik ‘s nachts moet plassen en Marjolijn lekker slaapt. Want het is al wel duidelijk, wanneer je ’s nachts wakker wordt, lig je vanaf dan erg lang naar het plafond te kijken voordat je de slaap weer kunt vatten. Het wordt namelijk erg broeierig in de kamers ’s nachts. In slaap komen is bij het naar bed gaan geen probleem, daar helpt de airco even bij.
’s Avonds heeft Conny ons meegenomen om ergens te eten. En jawel, een chinees. Maar het was lekker. Daar waren ook vrienden van haar, dus het was gezellig. We waren eigenlijk te moe om mee te gaan, maar anders waren we echt te vroeg in slaap gevallen. Dus het was fijn dat ze ons heeft meegenomen.
Op zondag hebben we een tochtje gemaakt met de auto. We zijn naar de verste locatie van stage gereden, daar gaat Marjolijn stagelopen. Het ging verbazingwekkend goed, we kunnen gewoon over de hoofdwegen rijden en we zijn er zo. Veel minder spannend dan anderen ons deden geloven, het rijdt hier helemaal prima.
Ons eerste avontuur maakten we mee bij het tankstation, dat ging voor geen meter. De mevrouw achter de kassa werd al moe van mij, toen ik wel vier keer naar haar toe kwam met ‘por a yuda mi porfabor?’ (Kunt u mij helpen? - ik heb mijn zinnen goed geleerd). Ze kwam echter niet van haar plek af, dus daar hadden we niet veel aan. Iedereen had natuurlijk ook last van de domme meisjes die in de weg stonden, dus uiteindelijk kwam iemand ons helpen. Bij ons stopte de tank iedere keer bij 1,75 gulden, dat duurde nogal lang. Maar volgens de meneer moesten we een beetje blijven ‘pompen’ met dat ding, en dan liep het wel door. Daar had hij gelijk in… hij blij, wij blij, mevrouw achter de kassa erg blij.
Toen we weg wilden rijden kwam er een andere man naar ons toe met de mededeling dat onze band zacht was. Er kwam nog iemand aan en die zij dat we hem moesten oppompen. Wat erg lastig is als je al niet eens kan tanken… Gelukkig had de man geen haast en hij heeft ons geholpen. We moesten wel snel naar huis, want de band was lek volgens hem.
Thuis dus direct Rob gebeld (we mochten hem altijd bellen als er iets was, maar hij wist vast niet dat hij binnen een dag al last van ons zou hebben). Hij heeft de band verwisseld, toen konden we weer lekker touren.
Vandaag, maandag, zijn we naar stage gegaan. Dit was erg interessant en we hebben veel indrukken opgedaan. Ze zijn ontzettend blij met onze komst. De SGR-groep heeft zo’n 400 cliënten waarvan een overgroot deel logopedische begeleiding nodig heeft, er zijn echter slechts 4 logopedisten. Dit maakt dus dat zij staan te springen om hulp, ook van stagiaires. Wij zijn daardoor meer dan welkom. Het was niet zomaar een kennismaking, we kregen op beide locaties rondleidingen, en deze locaties zijn groot. De kennismaking duurde dan ook 5,5 uur… Dat is nogal wat, maar we hebben een goed beeld van de stichting gekregen. Het zal pittig zijn, maar ook een uitdaging. Hopelijk krijgen we de taal snel onder de knie, dat waarderen ze hier erg en de cliënten spreken ook enkel Papiamentu, dus het is van groot belang.
De rest van deze middag een beetje geklungeld. Nu doe ik hard mijn best om niet in slaap te vallen, dus gelukkig kan ik een verhaal typen. Het is pas 20.00uur en ik val al bijna om van de slaap. Niemand is nog wakker omdat het in Nederland al 01.00uur is geweest. Hopelijk kom ik snel van deze jetlag af, want het is best vervelend, ik ben ’s ochtends namelijk ook erg vroeg wakker.
Morgen gaan we rond 09.00uur nog even langs op stage, omdat mijn stagebegeleider jarig is. Ze nodigde ons uit op de koffie, dan kunnen we ook nog even kletsen met iedereen.
Morgen is het dan ook tijd voor leuke dingen. Ik wil even naar Willemstad om te zoeken naar een markt of winkeltjes waar we fruit e.d. kunnen halen. We hebben amper iets in huis. En misschien kunnen we dan ook eindelijk naar zee. We moeten wel een kleurtje krijgen, ze vinden ons maar bleekscheten…
Zoals al eerder genoemd, een erg lang verhaal, maar ik moest toch even alle indrukken kwijt. Als internet goed blijft werken, kan er vaker wat geplaatst worden en dan zullen de verhalen vast ook niet zo groot zijn.
Nu iedereen Bon Siman! (een goede week gewenst) En hopelijk spreken we elkaar snel op skype.
Heel veel liefs van Anneke, die iedereen heel erg mist.
Reacties
Reacties
Trust me: Binnen twee weken voel je je thuis hoor! Gewoon een kwestie van eventjes wennen, is ook nogal een verandering toch?
Komen jullie dinsdag ook weer naar de Molen? Wij zijn er vanaf een uurtje of 7 - half 8, wij hebben dan al gegeten. Op de wegenkaart recht tegenover de Kaya Bach.
En als er wat is, je weet mijn nummer hè?
Komt goed, echt waar! (En trouwens: in de supermarkten zijn de groenten goedkoper hoor, Centrum en Esperamos hebben de mooiste verse groenten)
Hey Anneke!
Leuk om zo je eerste berichtje te lezen!
Veel plezier vandaag, vergeet niet te genieten he ;)
Ha anneke,
ik vind je reuzen dapper! en het valt nooit mee die eerste dagen..dat is wennen en je draai vinden. maar over een tijdje wil je niet meer weg! misschien helpt het als ik vertel dat het hier heeeeel erg koud is, er drapperige sneeuw ligt en dat ik strontjaloers ben op jullie zonnetje. en het scheelt ook als je straks wat meer mensen kent. Anneke ik vind dat je erg leuk schrijft..volgens mij ligt daar ook nog een carriere! misschien bij de plaatselijke krant daar??? heb het goed, lieve groet,Conny ( die uit de zilk)
Mooi zo'n bericht uit Curacao. Het is inderdaad nog vers het vertrek en dan het wennen, maar dat komt echt wel goed. Straks krijgen jullie het lekker druk met de stage en dan heb je de weekeinden om Curacao te verkennen en heerlijk te zwemmen en misschien snorkelen in de zee. Ook heerlijk dat je dagelijks baantjes kunt trekken in het zwembad, is weer wat anders dan het Sportfondsenbad.
Verstandig inderdaad om lekker veel fruit te eten.
Heel veel succes met alles en ook veel plezier.
Hier zaten de ramen vanmorgen dicht van de vorst, dus tel jullie zegeningen.
dikke kus
Yvonne (natuurlijk ook groetjes van Gijs en Koen) :)
Wat een mooi verhaal en goed dat je eerlijk jouw emoties kunt vertellen. Ik geloof zeker dat Conny gelijk heeft en je heel snel gewend bent. En inderdaad over vijf maanden zul je met spijt het eiland weer verlaten met een goede kennis van het paiamento en geweldige ervaringen. Geniet ervan schatje. Kusjes van ons
Hé Ans, zal inderdaad nog heel erg wennen zijn! Hopelijk voel je je daar snel op je plek :), jou kennende is dat vast al snel.
Ik ben nu wel jaloers op je hoor, het houdt hier niet meer op met vriezen!
Veel plezier vandaag, spreek je snel.
Liefs
Hi Anneke,
Fijn wat van je te lezen en dat alles er goed uit ziet en
nu je zelf af en toe opkrikken he maar dat is wat iedereen
schrijft, komt wel goed schatje,maar ja je zit er nu wel nog mooi mee.
Als je kan skypen en elkaar kan zien zou dat fantastsch
zijn .
Doe ik elke zat. met Jerry en daardoor is het gemis als ik
hem1 of 2jaar niet zie echt een stuk minder want ik zie hem alleen kan ik niet even knuffelen.
Probeer dat maar voor elkaar te krijgen en met het thuisfront
veel plezier,lieve groet tante Cis
Leuk om te lezen zeg. Fijn dat je je stageplaats nu een beetje hebt leren kennen en dat je lekker aan de slag kunt binnenkort. Je moet maar eens een berichtje in het papiamento op pw achterlaten :P
Bon Siman en ik hou je weblog in de gaten! xx
Hey anneke!
idd een lang verhaal maar tot het eind toe mooi om te lezen! Vervelend dat je je nog niet helemaal op je plek voelt, maar dat is toch ook logies! Alles is zo nieuw daar en 't lijkt idd een lange periode als je er nog maar een paar dagen bent! De meeste heimwee heb ik zelf ook de eerste dagen gehad;) Dus t komt goed!
Geniet er maar lekkr van, voor je 't weet ben je weer op Nederlandse bodem:P
Heel veel plezier en succes daar!
was de taart van je stagebegeleider te eten?;)
Liefs Lisa
(mede logo:)
Ha die lieve Anneke,
Leuk om te lezen hoe het allemaal gaat. Vandaag realiseerde ik me opeens:" shit, Anneke is al 3 dagen weg." Dus snel even kijken of er al nieuws was. Fijn om te lezen dat alles goed gaat. En dat wennen, ik hoop dat je snel je draai kan vinden.
Geniet lekker van het zonnetje, de zee en jullie zwembad.
bedenkt je maar dat dit een kans is, die je nooit meer over kan doen. Wij lopen allemaal niet weg...we wachten trouw tot je weer terug bent.
We houden je in de gaten...verheug me al op je volgende avonturen.
Liefs, Paulien en een kusje van Jolijn
goed gelukt om ons jaloers te krijgen met dat zwembad!
hey lieverd,
tuurlijk is het allemaal vreemd en onwennig. Zal ook nog wel een paar dagen duren hoor!
Maar zodra je lichaam (en geest) gewend is aan het nieuwe tijdschema èn de temperatuur zul je zien dat het al heel anders voelt.
Lijk je toch een nog beetje op je tante.......:-)
Hou je taai en dikke kus,
liefs van ons allemaal
oja....hoeveel uur tijdsverschil was 't nou ook weer??
dag lief, spreek je gauw weer.....en dat skype ben ik nog aan 't uitzoeken.....let you know.....kuskus
He Anneke!
Klinkt goed & ziet er ook nog eens erg goed uit! Goed voor mekaar hoor!! Nou veel succes daar & geniet ervan! Zal jullie verhaaltjes bijhouden & foto's bekijken natuurlijk!
Groetjes Bianca
(ook mede-logo voor de duidelijkheid ;))
Naturlijk is het effe moelijk om te wennen, maar je bent zo
lekker bezig en we volgen je elke keer dus schouders er onder en aan de slag.
oompje Ben
Hee Anneke!
Ontzettend leuk om je eerste verhaal te lezen! Geloof ons, je went snel genoeg! Sta open voor alles en blijf constant denken dat het gewoon een geweldige kans en ervaring is.. eentje die anderen niet zomaar kunnen maken!!
Geniet ervan!
Groetjes,
Annelies en Patty
Hey Anneke,
Leuk om ook jou verhalen te lezen. 'k Ben een tante van Marjolijn en 'k wil, buiten de verhalen van Marjolijn om, ook jouw belevenissen gaan volgen. (mag wel hé?)
Inmiddels heb ik mijn e-mailadres toegevoegd.
Logisch dat het in het begin wennen is. Als je straks eenmaal in het ritme zit van het Curacaouse bestaan, dan gaat het vast allemaal goedkomen.
Veel succes met je stage en een bijzondere goede, gezellige tijd toegewenst!
(en indien nodig: sterkte!)
Doeg en de groetjes!
Wat een verhaal weer, ik hoop dat de aanpassing de goede
kant opgaat,maar jou zal dat best wel lukken.
En wat een geweldig huis, ik zou zo met je willen ruilen.
Lekker in de zon bij je eigen zwembad.
Nou meisje hou je haaks en we laten gauw weer iets van ons horen.
Liefs je oompje
Hoi Anneke,
Fijn om op deze manier met je mee te kunnen leven met dit prachtige avontuur. En daar horen inderdaad ook emoties als onwennig voelen en het thuisfront missen bij. Waar hebben wij ook alweer stage gelopen, bij Amersfoort...toch net anders dan Curaçao....
Het lijkt me wel heerlijk dat je Marjolijn hebt, jullie kunnen veel steun aan elkaar hebben, maar vooral ook veel plezier.
Veel liefs, ook van Erik, Britt, Fay en Sem!
Hé Anneke,
Wat een verhaal ,spannend hoor. Wel geweldig dat je daar een stage plek heb gekregen. Steph zit in Zwolle dus sneeuw, regen en nog meer ellende.Jij lekker in het zonnetje .
En je zult zien naar een paar goede nachten dan lijkt alles anders.
Dikke kus uit Harderwijk en kijk uit naar je nieuwe verhaal.
hoi anneke hier een berichtje van ons leuk dat we je kunnen volgen email van je moeder gekregen hoop dat je gauw gewend bent weer is er in ieder geval beter dan hier ziet er goed uit geniet er maar van je zult zien dat de maanden voorbij vliegen en dan sta je zo weer broodjes te verkopen. we blijven je volgen via deze site erg leuk om te zien allemaal.
anja kan nog niet zo goed met de computer omgaan maar gaat binnenkort ook op jouw site kijken met behulp van man of zoon
nu groetjes vanuit apeldoorn ik blijf je volgen en stuur zeker af en toe een berichtje.
groet marian
emailadres [email protected]
hoi Anneke,
Vanmorgen was ik in winkel Apeldoorn en hoorde van Marian dat we je konden volgen. Leuk om alle indrukken te lezen. De groeten uit Uddel. Geniet van alles want de tijd vliegt voorbij. Natuurlijk zullen we je straks met open armen weer ontvangen, maar hopelijk heb je eerst een geweldige tijd daar.
Groet, Marjanne Schreuder en natuurlijk ook van Kor
hartelijk dank voor je mooie kaart en we genieten van je verhaaltjes.
groetjes Opa en Oma Vermeijs
zien uit naar je nieuwe verhaal.
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}